கண்ணுக்கு தெரியாத Third World War

வரலாறு நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த பாடங்களின்படி, போர்கள் எப்போதுமே எல்லைக் கோடுகளுக்காகவும், பீரங்கி முழக்கங்களோடும் தான் தொடங்கும் என்ற எண்ணம் நம்மிடம் வேரூன்றியுள்ளது.

ஆனால், தொழில்நுட்பம் கோலோச்சும் தற்கால உலகத்தில், போரின் வடிவங்கள் முற்றிலுமாக மாறிவிட்டன.

இன்று ஏவுகணைகளும் வெடிகுண்டுகளும் துப்பாக்கி ரவைகளும் மோதுவதற்கு முன்பாகவே, மனிதர்களின் மனங்களும், கண்ணுக்குத் தெரியாத டிஜிட்டல் வலைப்பின்னல்களும் குறிவைக்கப்பட்டுவிட்டன.

வெளிப்படையான இரத்தக் கறைகள் இல்லாவிட்டாலும், ஒட்டுமொத்த நாகரிகத்தின் ஸ்திரத்தன்மையையும் ஜனநாயக அமைப்புகளையும் உள்ளிருந்து அரித்துத் தின்னும் இந்த அமைதியான பேராபத்தே, இன்றைய காலகட்டம் எதிர்கொள்ளும் உண்மையான “கண்ணுக்குத் தெரியாத மூன்றாம் உலகப் போராகும்.”

வரலாற்றுப் பக்கங்களை நாம் புரட்டிப் பார்க்கும்போது, மாபெரும் மோதல்கள் எப்போதுமே திடீரென வானத்திலிருந்து குதிப்பதில்லை.

மாறாக, அவை அமைதியான காலங்களிலேயே விதையிடப்பட்டு, மெல்ல வளர்ந்து ஒரு பேரழிவாக வெடிக்கின்றன.

மனிதகுலம் இன்றுவரை இரண்டு உலகப் போர்களின் வடுக்களைத் தாங்கி நிற்கும் வேளையில், மூன்றாம் உலகப் போர் பற்றிய விவாதம் மீண்டும் உலகளவில் தீவிரமடைந்துள்ளது.

ஆனால், முந்தைய போர்களைப் போல இந்த முறை எல்லகைகள் தாண்டிய பீரங்கி முழக்கங்களோடு போர் தொடங்கும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.

மாறாக, தற்கால உலகப் போர் முற்றிலும் புதிய களங்களிலும், முற்றிலும் வித்தியாசமான பரிமாணங்களிலும் ஏற்கனவே தொடங்கிவிட்டதை பலர் இன்னமும் உணரவில்லை.

இந்தக் கட்டுரையில், பாரம்பரியமான வரலாற்று ஒப்பீடுகளுக்கு அப்பால் சென்று, தற்கால உலகின் இணையற்ற மூன்று புதிய பரிமாணங்களை வைத்து இந்த அபாயத்தை நாம் ஆராய்வோம்.

1-தகவல் மற்றும் கருத்தியல் களம் (Information & Cognitive Warfare)

முந்தைய உலகப் போர்களில் நிலம், கடல் மற்றும் வான்வெளி மட்டுமே முதன்மைக் களங்களாக இருந்தன.

ஆனால், இன்றைய மூன்றாம் உலகப் போரின் முதல் மற்றும் மிக வலிமையான களம் மனிதர்களின் மூளையும், அவர்களின் சிந்தனையுமே ஆகும்.

தகவல்தொழில்நுட்பம் மற்றும் சமூக ஊடகங்களின் அதீத வளர்ச்சியால், “கருத்தியல் போர்” (Cognitive Warfare) இன்று தீவிரமடைந்துள்ளது.

எதிரி நாடுகளின் எல்லைக்குள் குண்டுகளை வீசுவதற்குப் பதிலாக, அவர்களின் சமூக வலைப்பின்னல்களில் போலிச் செய்திகளையும் (Fake News), வதந்திகளையும், தீவிர துருவமயமாக்கலையும் (Polarization) விதைத்து, அந்த நாட்டின் உள்நாட்டு அமைதியைக் குலைக்கும் வியூகம் இன்று கையில் எடுக்கப்பட்டுள்ளது.

ஒரு நாட்டின் குடிமக்கள் தங்களுக்குள்ளேயே சண்டையிட்டுக் கொள்ளும் நிலையை உருவாக்குவது நவீனப் போரின் முதல் படியாகும்.

இணையம் மற்றும் செயற்கை Artificial intelligence தொழில்நுட்பங்கள் இந்தத் தகவல்களைத் துல்லியமாக மக்களைச் சென்றடையச் செய்து, ஜனநாயக அமைப்புகளின் மீது பொதுமக்களுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையைச் சிதைக்கின்றன.

நாம் எதை உண்மையாக நம்ப வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் அதிகாரத்தை Algorithms கைப்பற்றியுள்ளன.

இது சமூகங்களை மிக எளிதில் உடையக்க கூடிய பலவீனமான நிலைக்குத் தள்ளியுள்ளது.

2-பொருளாதாரப் போர்க்களம் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலிச் சிதைவு (Economic & Supply Chain Warfare)

பொருளாதாரம் உலகமயமாக்கப்பட்டதன் மூலம் உலக நாடுகள் அனைத்தும் ஒன்றுக்கொன்று சார்ந்து வாழும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டன.

ஆனால், தற்கால புவிசார் அரசியலில் (Geopolitics) இந்த பரஸ்பரச் சார்புநிலையே மிகப்பெரிய பலவீனமாகவும், போர்க்களமாகவும் மாற்றப்பட்டுள்ளது.

இன்று நாடுகள் நேரடித் தாக்குதல்களுக்குப் பதிலாக வர்த்தகத் தடைகள் (Sanctions), சுங்கவரிப் போர்கள் (Tariffs) மற்றும் தொழில்நுட்பத் தடையுத்தரவுகளை (Tech Restrictions) ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்துகின்றன.

குறிப்பாக, அத்தியாவசியப் பொருட்கள், Semiconductors மற்றும் எரிசக்தி விநியோகச் சங்கிலி (Supply Chain) ஆகியவை ஒட்டுமொத்த நாடுகளையும் முடக்கும் பேராயுதங்களாக மாறிவிட்டன.

ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தை வளைப்பதன் மூலமோ அல்லது அதன் முக்கியத் துறைமுகங்களை மறைமுகமாகக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலமோ எதிரியை முழங்காலிடச் செய்ய முடியும் என்பதை இன்றைய பொருளாதாரப் போர்கள் நிரூபிக்கின்றன.

கோவிட் பெருந்தொற்று மற்றும் உலகளாவிய மோதல்களுக்குப் பிறகு, நாடுகள் தங்களது பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யத் தீவிரமாக முயன்று வருவது, உலகளாவிய வர்த்தக உறவுகளில் ஒரு புதிய பனிப்போர்ச் சூழலை உருவாக்கியுள்ளது.

3-இணையப் போர் மற்றும் கண்ணுக்குத் தெரியாத ராணுவ உத்திகள் (Cyber & Asymmetric Warfare)

நவீன ராணுவங்கள் இப்போது வெறும் தளவாடங்களை நம்பி மட்டும் இருப்பதில்லை, அவை முழுமையாக டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்டுள்ளன.

இதன் காரணமாக, “Cyber Warfare” என்பது நாடுகளின் தேசியப் பாதுகாப்பிற்கு மிக முக்கியமான அச்சுறுத்தலாக உருவெடுத்துள்ளது.

எந்தவொரு நாட்டின் மீது ஒரு குண்டு கூட வீசாமல், அந்த நாட்டின் மின்சாரக் கட்டமைப்பு, நீர் விநியோகம், அணுமின் நிலையங்கள், நிதி நிறுவனங்கள் மற்றும் விமானப் போக்குவரத்து அமைப்புகளை ஒரே நொடியில் முடக்கிவிடக்கூடிய அதிநவீன Malware தாக்குதல்கள் இன்று சாத்தியமாகியுள்ளன.

இது அரசாங்கங்களை முடக்கி, பொதுமக்கள் மத்தியில் பீதியைக் கிளப்புவதற்கான மிக மலிவான மற்றும் வலிமையான வழியாகும்.

மேலும், நேரடிப் போர்களைத் தவிர்த்துவிட்டு Proxy Wars, விண்வெளி ஆதிக்கம் மற்றும் இரகசியத் தாக்குதல்கள் மூலம் எதிரி நாடுகளைத் தொடர்ச்சியாகச் சோதித்துப் பார்க்கும் “Gray Zone Warfare” உத்தியை வல்லரசு நாடுகள் பின்பற்றி வருகின்றன.

இது போரும் அல்லாத, சமாதானமும் அல்லாத ஒரு ஆபத்தான இடைவெளியை உலகில் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இன்றைய உலகை உற்றுநோக்கும்போது, நாம் ஏற்கனவே மூன்றாம் உலகப் போரின் ஒரு புதிய வடிவத்திற்குள்தான் நுழைந்துள்ளோம் என்பது தெளிவாகிறது.

காற்றில் பறக்கும் ஏவுகணைகளை விட, மடிக்கணினிகள் மூலம் நடத்தப்படும் இணையத் தாக்குதல்களும், மக்கள் மனங்களை விஷமாக்கும் கருத்தியல் போர்களும் இன்று பல மடங்கு ஆபத்தானவை.

இந்தத் கண்ணுக்குத் தெரியாத போர்களின் உண்மையான இலக்கு எல்லைகளைக் கைப்பற்றுவது அல்ல, மாறாக, ஒட்டுமொத்த நாகரிகத்தின் ஸ்திரத்தன்மையையும் ஜனநாயக அமைப்புகளையும் வேரோடு பிடுங்கி எறிவதே ஆகும்.

நவீனப் போர்களில் வல்லரசு நாடுகள் நேரடித் தாக்குதல்களுக்குப் பதிலாக, ஜனநாயகத்தின் மீது மக்கள் வைத்துள்ள நம்பிக்கையைக் தகர்க்க முயல்கின்றன.

தேர்தல்களில் தலையிடுவது, போலிக் கணக்குகள் (Bots) மூலம் சமூக ஊடகங்களில் விஷக் கருத்துகளைப் பரப்புவது போன்ற செயல்கள் மூலம் மக்கள் மத்தியில் பிளவை ஏற்படுத்துகின்றனர்.

அரசாங்கங்கள் மீது மக்களுக்கு இருக்கும் நற்பெயரைக் கெடுப்பதன் மூலம், அந்த நாட்டை உட்பூசல்களிலேயே முடக்கிவிடுவதே இதன் முக்கிய உத்தியாகும்.

மின்சார உற்பத்தி நிலையங்கள், குடிநீர் விநியோகம், மருத்துவமனைகள் மற்றும் நிதிப் பரிமாற்றங்கள் யாவும் இப்போது டிஜிட்டல் மயமாகியுள்ளன.

ஒரே இரவில் ஒரு நாட்டின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரத்தையும், தகவல் தொடர்பையும் இணைய வழியிலேயே Cyber Attacks மூலம் முடக்கிவிட முடியும்.

குண்டுகள் வெடிக்காவிட்டாலும், அத்தியாவசிய சேவைகள் அனைத்தும் ஸ்தம்பிக்கும்போது பொதுமக்கள் மத்தியில் ஏற்படும் பீதியும் குழப்பமும் நாகரிகத்தின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டமைப்பையும் நிலைகுலையச் செய்கிறது.

ஒவ்வொரு நாடும் தங்களது குறுகிய கால பொருளாதார மற்றும் அரசியல் லாபங்களுக்காக மட்டுமே திட்டங்களை வகுக்கின்றன.

இந்த அபாயகரமான போக்கின் தாக்கத்திலிருந்து மனிதகுலம் தப்பிக்க வேண்டுமெனில், நாடுகள் தங்களுக்குடைய பனிப்போர்களை மறந்து, உலகளாவிய அமைதி மற்றும் கூட்டுப் பாதுகாப்பிற்கு (Global Collective Security) முன்னுரிமை அளித்தால் மட்டுமே மனித நாகரிகத்தை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல்ல முடியும்.

“நவீன உலகின் போர்க்களம் என்பது இப்போது ஆயுதங்களினதும் எந்திரங்களின் கைகளில் இல்லை, அது மனிதர்களின் மனங்களிலும், டிஜிட்டல் Codeக்குள்ளும் மறைந்துள்ளது.”

இந்த ஆழமான வரிகள் உணர்த்தும் உண்மை என்னவென்றால், நாம் என்ன சிந்திக்கிறோம், எதை நம்புகிறோம் என்பதுகூட இன்று வெளிச் சக்திகளால் ( algorithm) திட்டமிடப்பட்டுத் திணிக்கப்படுகிறது.

எல்லைப் போர்களை விட மனித மனங்களையும் டிஜிட்டல் Network களையும் வெல்லும் இந்த நவீனப் போர் முறை மிகவும் கொடூரமானது.

விழிப்புணர்வுடன் ஒன்றிணைந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே இந்த ஆபத்திலிருந்து மனிதகுலம் தப்பிக்க முடியும்.